- Warme reacties op koude Kerstmarkt
- Leren van mensen met een verstandelijke beperking
- De zorg is mijn passie geworden!
- En…. later word ik dierenartsassistente!
- Liefde, zorg en tijd
- De bewoner is de baas
- De uitdaging van een onderwijsassistent
- Figuurzagen, wandelen en een zwarte Piet
- Trots op Schots
Wat deed je voordat je aan de opleiding begon?
“Ik deed schoonmaakwerk en dat vond ik op zichzelf wel leuk, maar ik miste het contact met mensen. Tafels en stoelen praten niet terug.”
Wat heeft je ertoe gebracht om de opleiding te gaan doen?
“Ik was 29 jaar en dacht: Als ik mijn leven wil veranderen is nu het moment! Net voordat ik dertig word. Ik heb alles in gang gezet en studiefinanciering aangevraagd. Dat is gelukt, maar ik moet het later allemaal wel terugbetalen. Dat heb ik er echter wel voor over. Ik heb er spijt van dat ik als puber een potje van mijn opleidingen heb gemaakt. Het lukte mij toen niet om iets af te maken. Dat moest anders!”
Waarom heb je speciaal voor HZW gekozen?
“Ik heb gemerkt dat ik een persoonlijke groei heb doorgemaakt. Vroeger vond ik het moeilijk contact te zoeken met andere mensen en richtte me daarom maar op dieren. Dat was lekker veilig. Mijn jeugd was niet altijd prettig en mijn strategie was om met een grote boog om moeilijkheden te lopen. Langzamerhand heb ik geleerd dat ik in staat ben om deze lastige dingen juist aan te pakken en er niet meer voor opzij te gaan. Bij HZW moest ik me op mensen gaan richten en contact met ze maken. In het begin was ik heel bang dat ik de mensen pijn deed als ik ze aanraakte met wassen, maar nu sta ik veel zekerder in mijn werk. Nu loop ik stage bij kleinschalig wonen en dat vind ik geweldig!”
Wat had je je van de opleiding voorgesteld?
“Ik vond het niet zo’n bijzondere opleiding, maar ik dacht: ik begin onderaan met “mensen wassen”en dan gebruik ik deze opleiding om daarna verder te gaan. Nu kijk ik daar heel anders naar! Het is veel leuker dan ik had gedacht. De zorg is mijn passie geworden. Een dag werken levert mij zoveel energie op. Ik heb geleerd om beter naar mezelf te kijken, te reflecteren. Dit heeft tot gevolg gehad dat ik mijn privéleven ook veel beter op orde heb gekregen. Ik ben nu in staat om nieuwe sociale contacten op te bouwen èn te onderhouden. De kwaliteit van leven is toegenomen voor mij en fouten die ik tot nu gemaakt heb waren om te leren!”
Waar ben je precies trots op?
“Dat ik het heft in eigen handen heb genomen en dat ik in staat ben geweest mijn leven een andere wending te geven. Ik ben trots op mijn persoonlijke ontwikkeling! En…als mijn diploma haal ben ik helemaal trots. Dat is dan de eerste opleiding die ik echt heb afgemaakt.”
Waar sta je over vijf jaar?
“Dan ben ik GGZ verpleegkundige in de ambulante zorg.”
Elly Dijkstra en Mies Fortunati, beiden coach/begeleider bij de basisopleidingen Zorg, Service en Welzijn hebben een gesprek gevoerd met Michelle Boonen (31) die de opleiding Helpende Zorg en Welzijn volgt.