Elly Dijkstra en Mies Fortunati van de basisopleidingen Zorg, Service en Welzijn hebben een gesprek gevoerd met  Ingrid Dreesens (48) en Wietske van der Veen-de Vries (54). Beiden volgen nu  de opleiding Verzorgende Individuele Zorg (VZIG) niveau 3, nadat ze de opleiding Helpende, Zorg en Welzijn hebben afgerond.

Hoe zag jullie leven eruit voordat je aan de opleiding HZW begon?
Wietske: “Ik was moeder en mantelzorger. Nadat de mantelzorg wegviel ben ik me gaan verdiepen in een opleiding, want ik had als mantelzorger alles op mijn gevoel gedaan. Ik heb informatie gekregen op de Open Dagen van het Friesland College en werd daar hartelijk ontvangen. Dit gaf een kick en ik besloot om te gaan leren hoe het “echt moet”. Het was liefde op het eerste gezicht.”
Ingrid: “Ik werkte in de logistiek en miste het werken met mensen. Ik ben toen gaan werken via Palet als alfahulp. Ik werd zo enthousiast dat ik besloot om de opleiding HZW te gaan doen. “

Het was voor beide dames wel een stap om weer naar de schoolbanken te gaan en sommigen in hun omgeving keken er wel wat raar van op, maar ze hebben toch doorgezet.

Wanneer heb je de beslissing genomen om door te gaan met een niveau 3 opleiding (VZIG)
Ingrid: “Palet heeft mij daarvoor gevraagd en ik heb het met beide handen aangepakt, zeker na de HZW opleiding kreeg ik de smaak te pakken.”
Wietske: “Tijdens de HZW opleiding leer je de doelgroepen  kennen en wil je ermee verder. De HZW opleiding is mijn basis geweest en daardoor durfde ik de stap te zetten om verder te gaan. Ik heb bewust voor de BOL opleiding gekozen, omdat ik dan meer schooldagen heb en denk alle tijd nodig te hebben.“

Hoe had je je de opleiding VZIG voorgesteld?
“Van te voren werd ons gezegd dat het hard werken was, waarbij je privéleven en je sociale contacten op een laag pitje komen te staan. Dat is ook uitgekomen, beamen de beide dames. Wat we wel gemerkt hebben is dat het stuk “welzijn” bij de VZIG erg in de verdrukking komt en dat past niet zo goed bij onze visie op het werk. Als je in de thuiszorg maar enkele minuten krijgt om iemand te wassen en aan te kleden en dan moet haasten om naar de volgende te gaan mist er een groot stuk aandacht dat de veelal eenzame ouderen hard nodig hebben.“

Wat heb je meegenomen van HZW naar de opleiding VZIG?
“Het belangrijkste wat we hebben meegenomen is de basis van de zorg. Als we niet eerst de opleiding HZW hadden gedaan,  waren we in een diep gat gevallen! Wij vinden dat iedereen die de opleiding VZIG gaat volgen, eerst de opleiding HZW moet doen. Dan leer je de basis van het vak.”
Wietske:” Ik heb wel moeten leren om grenzen te stellen. Mijn coach noemt dat “hekjes plaatsen”, maar…(glimlachend) dan wel van mooi kastanjehout. Daar ben ik nog steeds mee bezig, want ik vind het nog steeds moeilijk om “nee” te zeggen.”

Hoe gaat het nu?
“We zitten goed in ons vel. We werken veel samen en hebben een mooie vriendschap opgebouwd. In ons werk leren we de mensen kennen, slaan een paal en gaan ermee verder. Het werk draagt je de dag door.
Wietske: “Ik vind het heel bijzonder om te ervaren dat mensen mij volledig vertrouwen. Dat zie ik als een grote eer! Ik mag er zijn; ik tel mee!”
Ingrid: “Je ontvangt waardering, vreugde en een glimlach en dat geeft mij veel voldoening. Als ik bij een oudere kom die eenzaam is sla ik altijd even een arm om hem/haar heen en vraag met oprechte belangstelling hoe het is. Ik vind dat het stuk welzijn in het werk van een VZIGer ondersneeuwt door de tijdsdruk die je wordt opgelegd.”

Waar sta je over vijf jaar?
Beide dames kiezen ervoor om in kleinschalige settings te gaan werken of zich te oriënteren op Buurtzorg, waarbij tijdsdruk een mindere rol speelt. Ze kiezen voor “warme zorg”.
Allebei tegelijk: “Over vijf jaar hebben we onze eigen zorgboerderij, waarin liefde, zorg en tijd de code woorden zijn!”

Elly Dijkstra en Mies Fortunati